Ένα από τα πιο ανορθόδοξα μυθιστορήματα της νεότερης εποχής, "Το πορτρέτο του Ντόριαν Γκρέι" αφηγείται τη συγκλονιστική ιστορία του ηδονοθήρα Ντόριαν ο οποίος, συνεπαρμένος από το εξαιρετικά όμορφο πορτρέτο που του φιλοτεχνεί ο ζωγράφος Μπάζιλ Χόλγουορντ, πουλάει την ψυχή του με αντάλλαγμα την αιώνια νεότητα και το αιώνιο κάλλος. Υπό την επιρροή του φίλου του, του λόρδου Χένρι Γουότον, ο Ντόριαν θα παραδοθεί σε έναν ακόλαστο τρόπο ζωής τον οποίο κρατά κρυφό από την υψηλή κοινωνία στα μάτια της οποίας παραμένει ένας τζέντλεμαν.

Το πορτρέτο, σε αντίθεση με το άψογο παρουσιαστικό του, φέρει τα σημάδια της φθοράς του. Οι υπαινιγμοί για τις ακατανόμαστες αμαρτίες στις οποίες επιδίδεται ο ήρωας προκάλεσαν σκάνδαλο όταν πρωτοκυκλοφόρησε το βιβλίο το 1891 - το βιβλίο χρησιμοποιήθηκε ως αποδεικτικό στοιχείο στη δίκη του Όσκαρ Ουάιλντ το 1895. Βέβαια, ούτε οι βρετανοί κριτικοί της εποχής επιφύλαξαν θερμή υποδοχή στο έργο αυτό, αν και τα λόγια του συγγραφέα του, "Αφήστε το βιβλίο μου, σας παρακαλώ, στην αθανασία που του αξίζει", αποδείχτηκαν μάλλον προφητικά. Σήμερα, αν και έχουν μεσολαβήσει περισσότερα από εκατό χρόνια από τότε που πρωτοκυκλοφόρησε, η φαουστική ιστορία ηθικού ξεπεσμού του Όσκαρ Ουάιλντ εξακολουθεί να γοητεύει.

Είχαν κατασκευάσει και προγραμματίσει τον τεράστιο ηλεκτρονικό υπολογιστή για να του υποβάλουν την οριστική ερώτηση, και στο τέλος τού την υπέβαλαν: «Υπάρχει Θεός;» «Τώρα ναι» απάντησε η μηχανή - και ανελήφθη εις τους Ουρανούς. Πώς θα φιλούσε ο Νάρκισσος τον εαυτό του αν το είδωλό του στο νερό αποκτούσε σάρκα και οστά; Είναι η γεωμετρία η οικουμενική γλώσσα επικοινωνίας της διανόησης; Έχουν πλέον δοκιμαστεί όλοι οι δυνατοί συνδυασμοί λέξεων στην ποίηση; Είναι η ανάγνωση μια αναξιοπρεπής δραστηριότητα; Γιατί το Κοράνι δίνει ενενήντα εννέα και όχι εκατό ονόματα στον Αλλάχ; Μπορεί ένας παντογνώστης θεός να προβλέψει την επόμενη κίνηση ενός σκακιστή; Γιατί η καμηλοπάρδαλη είναι το αξιοπρεπέστερο των θηλαστικών; Πώς είναι δυνατόν τα τείχη μιας πόλης να μικραίνουν όσο αυτή εξαπλώνεται;

Οι ερωτήσεις (και οι απαντήσεις) του Κάρλο Φραμπέτι ξαφνιάζουν από τις πρώτες σελίδες τον αναγνώστη που γεύεται ποικίλα είδη γραφής: την παραβολή, τον σωκρατικό διάλογο, το λαϊκό παραμύθι, το φανταστικό διήγημα, σ' έναν απολαυστικό συνδυασμό μαθηματικού ορθολογισμού και υψηλής λογοτεχνίας.

Στο Κατα ιησουν ευαγγελιο ο «ευαγγελιστής» Σαραμάγκου έχει τη δική του αιρετική αλλά απολύτως αληθοφανή άποψη για τα γεγονότα της Kαινής Διαθήκης. Tο βιβλίο όμως αυτό δεν είναι μια θεολογική πρόταση. Eίναι ένα συναρπαστικό, αντιδογματικό μυθιστόρημα, γεμάτο ευρήματα, ανατροπές και οικείους χαρακτήρες, που ο συγγραφέας παρακολουθεί άγρυπνα, αποκαλύπτοντάς μας τις πιο απίθανες λεπτομέρειες της ζωής τους.

Αν το πλησιάσουμε από θεολογική σκοπιά, μπορεί να θεωρηθεί αιρετικό, αλλά δεν είναι. Είναι η λογοτεχνική προοπτική του Σαραμάνγκου γύρω από λεπτά ζητήματα της ζωής.. και ποιο συγκεκριμένα της ζωής του Ιησού. Ο Σαραμάνγκου καταφέρνει να δώσει μια πειστική (λογοτεχνικά) ερμηνεία για πολλά σημεία που μένουν αναπάντητα από τα  άλλα Ευαγγέλια.

Ένας Ιησους ανθρώπινος και ένας Σαραμάνγκου θεικός..

Ενα λατινικό χειρόγραφο του 14ου αιώνα που αναδύεται από τη λήθη χάρη σε μια γαλλική μετάφραση του 17ου αιώνα, επτά εγκλήματα μέσα σε επτά ημέρες, που διαπράττονται στην απομονωμένη βιβλιοθήκη ενός μοναστηριού, ένας πρώην κατήγορος της Ιερής Εξέτασης που ερευνά επίμονα αυτά τα εγκλήματα ώσπου να ανακαλύψει την αλήθεια. Το 1980 κανένας δεν θα στοιχημάτιζε ούτε δεκάρα για το ενδιαφέρον που παρόμοια αφηγηματικά συστατικά (ήδη γνωστά, ήδη δοσμένα, ήδη φθαρμένα από τη λογοτεχνία του "είδους") θα μπορούσαν να διεγείρουν. Και όμως "Το όνομα του ρόδου" σημείωσε επιτυχία χωρίς προηγούμενο, παγκόσμια αναγνώριση, που μετέβαλε εκ βάθρων τα κριτήρια της εκδοτικής παραγωγής, και όχι μόνο της ιταλικής. Ειρωνεία ασφαλώς και λογιοσύνη και τέλεια απόδοση του ιστορικού περιβάλλοντος και μεγάλη κατασκευαστική δεξιοσύνη. Αλλά το κλειδί αυτής της εντελώς απροσδόκητης υποδοχής δεν έγκειται τόσο στα επιμέρους στοιχεία όσο στη θαυμαστή δοσολογία τους, στην ακροσφαλή και όμως σταθερότατη ισορροπία τους χάρη στην οποία κατανέμονται αδιάλειπτα σε κάθε στιγμή της εξιστορούμενης περιπέτειας. Κάτω από την επιφάνεια του αστυνομικού μυθιστορήματος εποχής ή νεογοτθικού ή ιστορικού μυθιστορήματος, όπως θα μπορούσε να το πει κανείς, κρύβεται πιθανώς το πρώτο και σημαντικότερο ιταλικό μυθιστόρημα της μεταμοντέρνας εποχής, ένα σύγχρονο κλασικό έργο, το οποίο δεν έπαψε και ίσως ουδέποτε θα πάψει να ενδιαφέρει και να καταπλήσσει. (εφημερίδα "La Repubblica")

Δύσκολο στον ορισμό του αυτό το μυθιστόρημα, μπορεί ίσως να διαβαστεί από τρεις κατηγορίες αναγνωστών. Η πρώτη κατηγορία θα συναρπαστεί από τις συνωμοσίες και τις απρόβλεπτες εξελίξεις και θα αποδεχθεί ακόμη και τις μεγάλες λόγιες συζητήσεις και τους φιλοσοφικούς διαλόγους, καθώς θα προαισθάνεται ότι ακριβώς σ' εκείνες τις αόριστες σελίδες φωλιάζουν τα αποκαλυπτικά σημεία, ίχνη και αποτυπώματα. Η δεύτερη θα παθιαστεί με τη διαμάχη των ιδεών και θα αποτολμήσει συσχετισμούς (τους οποίους ο συγγραφέας αρνείται να επικυρώσει) με τη σύγχρονη πραγματικότητα. Η τρίτη κατηγορία αναγνωστών θα εννοήσει ότι το κείμενο αυτό είναι μια συρραφή άλλων κειμένων, ένα αστυνομικό μυθιστόρημα με αναφορές, ένα βιβλίο φτιαγμένο από βιβλία.

Ο «Αναρχικός τραπεζίτης» του Φ. Πεσόα μπορεί να χρησιμεύσει σε εκείνους που επινόησαν το κάψιμο των τραπεζικών υποκαταστημάτων ως μέθοδο αναρχικής δράσης. Για όσους γνώρισαν τον Φ.Πεσσόα μέσα από τα τραγούδια του Θ. Παπακωνσταντίνου σαν ποιητή θα εκπλαγούν να γνωρίσουν μια άλλη του την πλευρά, εκείνη του του διανοητή.. ή ίσως καλύτερα του σοφιστή..

Στο δοκίμιο του μεγάλου Πορτογάλου, ένας πρώην αναρχικός και νυν τραπεζίτης-σπεκουλαδόρος επιχειρεί να πείσει τον συνομιλητή του ότι παρέμεινε πιστός στις αρχές και στα οράματά του. Ο αναρχικός τραπεζίτης λοιπόν εξομολογείται ότι τον βασάνιζε το πώς θα βρει έναν τρόπο να πολεμήσει τα κοινωνικά επινοήματα χωρίς όμως να δημιουργήσει μία νέα τυραννία, και στο μέτρο του δυνατού, να οικοδομήσει κάτι από τη μελλοντική ελευθερία.

«Ο ανόητος αναρχικός, λέει ο Πεσόα, πολεμάει την ανηθικότητα με το έγκλημα (σκοτώνοντας ή βάζοντας βόμβες) με έγκλημα, γιατί πιστεύει ότι η καταπολέμηση της ανηθικότητας επιτρέπει το έγκλημα. Είναι ανόητος ως προς τον τρόπο, γιατί, όπως απέδειξα (διά της διαλεκτικής μεθόδου), ο τρόπος αυτός είναι εσφαλμένος και βλαβερός ως αναρχική μέθοδος».

Το Ντέμιαν αποτελεί  πρώτο μέρος της άτυπης τριλογίας του Έρμαν Έσσε για την ενηλικίωση. Είναι το περισσότερο αυτοβιογραφικό έργου του Χέρμαν Έσσε και  αφηγείται την επίμονη και σταδιακή μετάβαση του νεαρού Εμιλ από τον ασφαλή αλλά καταπιεστικό κόσμο της παιδικής ηλικίας στον επισφαλή αλλά με δυνατότητες  αυτοδιαχείρισης, κόσμο των ενηλίκων.

Η διαδρομή ωστόσο προς την ενηλικίωση και την αυτογνωσία είναι δύσβατη και γεμάτη παγίδες. Προστάτης και μέντορας του νεαρού είναι ένα άλλο, λίγο μεγαλύτερό του αγόρι, ο Μαξ Ντέμιαν, που με την αυτοκυριαρχία του, τις γνώσεις του και κυρίως την προσωπική του γοητεία, βοηθάει τον Έμιλ να αναλάβει τελικά τη διαχείριση της ίδιας του της ζωής. Βασιζόμενος, στα διδάγματα της γιουνγκικής θεωρίας των αρχετύπων, ο Έσσε καταδεικνύει τις ψυχικές δυνατότητες του ατόμου να καταλαγιάσει τα άγχη και τις εσωτερικές του συγκρούσεις και να γίνει ο άνθρωπος που πραγματικά είναι. Τοποθετημένο τις αρχές του 20ου αιώνα και στα πρώτα χρόνια του πρώτου παγκοσμίου πολέμου το μυθιστόρημα αυτό του Έσσε λατρεύτηκε κυριολεκτικά από τους νέους της μεταπολεμικής Γερμανίας και όπου αλλού στον κόσμο μεταφράστηκε και όχι άδικα

Ο αγαπητός κύριος Μπουκάι στο βιβλίο του "Να σου πω μια ιστορία", μας αφηγείται μια ιστορία που εμπερικλείει πολλές μικρότερες. Πρωταγωνιστές της ιστορίας μας είναι ο ίδιος ο Μπουκάι με την πραγματική του ιδιότητα, αυτή του ψυχοθεραπευτή και ο Ντέμιαν ένας φοιτητής και ασθενής του Μπουκάι.

Στο βιβλίο μας αφηγείται τις συνεδρίες του, όπου ο Ντέμιαν πηγαίνει με ερωτήματα σαν τα δικά μας και για απάντηση παίρνει μια ιστορία με τους γνωστούς πρωταγωνιστές βασιλιάδες, χωρικούς, μάγους …

Μέσα από κάθε ιστορία που διηγείται ο Μπουκάι, ο Ντέμιαν, και ο αναγνώστης ταυτόχρονα δέχεται ερεθίσματα για να σκεφτεί και να λύσει μόνος του τις απορίες του.Άλλες φορές αυτό είναι δυνατό, άλλες πάλι νέα ερωτήματα και απορίες γεννιούνται.Δουλειά του Ντέμιαν και του αναγνώστη είναι να ανακαλύψει τα διαμάντια που κρύβονται σε κάθε ιστορία αλλά και μέσα του.Με το βιβλίο αυτό ο Μπουκάι σε ταξιδεύει στο σήμερα, στο παρελθόν, στο παραμύθι και κυρίως το μεγαλύτερο ταξίδι είναι μέσα στον κάθε αναγνώστη.

πηγη:http://bookingeat.blogspot.com

Όλα αλλάζουν κάποιο βράδυ, όταν ο Ντάν περνώντας από ένα βενζινάδικο γνωρίζει ένα παράξενο γέρο με σχεδόν υπερφυσικές ικανότητες. Τον βαφτίζει Σωκράτη! Και τότε αρχίζει η περιπέτεια. Ο Ντάν θα περάσει-κάτω από την καθοδήγηση του Σωκράτη-μια ολόκληρη διαδικασία μεταμόρφωσης, και θα αλλάξει ολοκληρωτικά. Ο Δρόμος του Πολεμιστή είναι η ίδια η ζωή. Μια ζωή, όμως, που έχει μεταμορφωθεί σε ένα μαγικό κόσμο, γεμάτο μυστήριο, απρόοπτα, αγάπη, σοφία και χιούμορ. Και το βιβλίο αυτό, δεν είναι παρά η αφορμή για να ξυπνήσει ο πολεμιστής που υπάρχει μέσα μας.

Αυτό το βιβλίο έχει γεννήσει δεκάδες άλλα βιβλία που διδάσκουν το πως πρέπει να ζούμε. Γυρίστηκε σε ταινία ενώ έχει δημιουργήσει δική του σχολή.  Σίγουρα ο  Μίλμαν, που ισχυρίζεται ότι πρόκειται για πραγματικό γεγονός,  κατάφερε και έχτισε μια ολόκληρη βιομηχανία πάνω σε αυτό το βιβλίο κάτι που σημαίνει δύο πράγματα. Ή ο τύπος είναι η απόλυτη ιδιοφυΐα των επιχειρήσεων ή το βιβλίο έχει κάτι. Αυτό μένει να το ανακαλύψετε μόνοι σας.

Ο «Μάγος» είναι η πρωτοπρόσωπη αφήγηση του Νίκολας Ερφ, ενός νέου άντρα, που αποφασίζει να αλλάξει ρότα στην βαρετή ζωή του. Με σπουδές στην Οξφόρδη και αφού εργάστηκε για ένα χρόνο σε σχολεία, αποφασίζει να διδάξει Αγγλικά στο Σχολείο του Λόρδου Βύρωνος στην Ελλάδα, στο νησί Φράξος. Εκεί, σε μια απομακρυσμένη η βίλα, θα γνωρίσει έναν πλούσιο και αινιγματικό τύπο, με μισή ελληνική καταγωγή, ονόματι Μωρίς Κόγχις. Ο Κόγχις είναι μια πολύπλοκη προσωπικότητα, ένας «μάγος», ένας ηθικά διφορούμενος χαρακτήρας. Μέσα από συζητήσεις και δοκιμασίες στις οποίες θα υποβάλλει τον Νίκολας και οι οποίες προκαλούν τη σταδιακή συνειδητοποίηση των εσωτερικών του δυνάμεων, ο νεαρός ήρωας βλέπει τις ιδέες του για την πραγματικότητα και την αλήθεια να αλλάζουν. Εμπειρίες υπνωτισμού, εξωσωματικών περιπτώσεων, μεταμφιέσεων, ένα ατέλειωτο δαιμονικό και γοητευτικό παιγνίδι θα οδηγήσουν τον Νίκολας στα όρια της φαντασίας, του εξωπραγματικού αλλά και της προσωπικής του αποκάλυψης.

Ο Μάγος συγχωνεύει συστατικά διαφορετικών λογοτεχνικών ειδών και είναι ένα πολυπρισματικό και πολυφωνικό μυθιστόρημα. Το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που έχει για μας τους Ελληνες είναι το πώς απεικονίζεται η ελληνική φύση και πώς αποτυπώνεται στον ψυχισμό των ηρώων. Το τοπίο της Ελλάδας, η θάλασσά της, το φως και η μυθική της ατμόσφαιρα κάνουν τον Ερφ να νιώσει ότι βρίσκεται σε έναν άλλο κόσμο, σε έναν χώρο του θαύματος, όπου μπορεί κανείς να εξερευνήσει και τις πιο απόκρυφες πτυχές της ανθρώπινης φύσης.

Ο Μάγος συμπεριλαμβάνεται στην λίστα των 100 καλύτερων αγγλικών μυθιστορημάτων του 20ου αιώνα και όχι άδικα.. αν δεν τρομάζετε από τις 700 σελίδες του στο τέλος θα βγείτε δικαιωμένοι..

Ο Γλάρος Ιωνάθαν Λίβινγκστον του Richard Bach,  διηγείται την ιστορία ενός γλάρου ξεχωριστού. Ο Ιωνάθαν Λίβινγκστον, ο Γλάρος, λατρεύει την περιπέτεια της πτήσης -που για εκείνον αντιπροσωπεύει την ελευθερία και την έκφραση- και μοχθεί να μοιραστεί με τους υπόλοιπους γλάρους τη γνώση και εμπειρία του.

Το Σμήνος, μονόχνοτο και βλοσυρό, αντικρούει τον ενθουσιασμό με περιφρόνηση. Κάθε απόπειρα προσέγγισης, κάθε προσπάθεια πειθούς πως το πέταγμα είναι κάτι παραπάνω από μια βαρετή διαδικασία ανεύρεσης τροφής, είναι εκ των προτέρων καταδικασμένες. Κι έτσι, ο Ιωνάθαν Λίβινγκστον ο Γλάρος -πιστός στις αρχές και στο ένστικτό του- αναχωρεί, απόκληρος πλέον, για το δικό του μεγάλο ταξίδι.

Μπορεί να φαίνεται σαν παιδικό παραμύθι αλλά δεν είναι . Μπορεί μοιάζει με τη βαρετή ζωή ενός γλάρου, αλλά δεν είναι . Είναι ένα από τα πιο διαβασμένα βιβλία όλων των εποχών και όχι άδικα.

Ένα από τα πιο σημαντικά και γνωστά έργα του μεγάλου Έλληνα λογοτέχνη Νίκου Καζατζάκη . Είναι ο βίος του Αλέξη Ζορμπά, ενός γέρου εργάτη, ο οποίος, όπως αναφέρει ο ίδιος ο Καζαντζάκης, άφησε βαθιά αχνάρια στην ψυχή του. Η ιστορία έχει ξεκινάει με έναν Άγγλο που φτάνει στην Κρήτη για να ασχοληθεί με εξόρυξη λιγνίτη. Εκεί γνωριζει τον  Αλέξη Ζορμπά και  εντυπωσιασμένος από το πάθος και τον αντισυμβατικό χαρακτήρα του ,  τον προσλαμβάνει ως επιστάτη. Εγκαθίστανται στο ξενοδοχείο της Μαντάμ Ορτάνς, μιας ξεπεσμένης σαντέζας, που δεν αργεί να γίνει ερωμένη του Ζορμπά. Σύντομα αποδεικνύεται ότι το λιγνιτωρυχείο ήταν ένα πρόσχημα.. ο Ζορμπάς δεν ενδιαφέρεται για κέρδη και επιχειρήσεις, αλλά αναζητεί απαντήσεις στα φιλοσοφικά ερωτήματα που τον τυραννούν. Με την απλή λογική του και την πείρα του πολυτάραχου βίου του, ο Ζορμπάς του δείχνει ότι οι απαντήσεις, αν υπάρχουν, δεν βρίσκονται στα βιβλία, αλλά μέσα στην ίδια τη ζωή, αρκεί να τη ζει κανείς με πάθος, λυτρωμένος από ελπίδες και προσδοκίες.

Αν συνηθίσει κανεις την  περίτεχνη γλώσσα του Καζαντζάκη θα ανακαλύψει ένα από τα πιο ξεχωριστά βιβλία που έχουν γραφτεί. Ένα βιβλίο ικανό να γίνει ο καταλύτης , να  εμπνεύσει,  να κινητοποιήσει και να μεταμορφώσει όποιον έχει την πρόθεση να το κάνει.. Ακόμα κι αν έχετε δει την ταινία μην ξεχνάτε πως η μαγεία της ανάγνωσης είναι κάτι που δεν μεταφέρεται στο πανί καθώς κανείς δεν χόρτασε διαβάζοντας συνταγές και βλέποντας εικόνες.

Κάποιος πολίτης μιας ανώνυμης πόλης τυφλώνεται ξαφνικά καθώς οδηγεί, κι αυτή η τύφλωση σαν επιδημία μεταδίδεται σε όποιον έχει επαφή μαζί του.  Η ιστορία  ξεκινά απ’ αυτό το υποθετικό δεδομένο κι εκτυλίσσεται  σαν νήμα για το τι μπορεί να επακολουθήσει αυτή την τρομακτική εκδοχή..

Με γραφειοκρατική ακρίβεια, οσυγγραφέας  έχει υπολογίσει όλα όσα θα μπορούσαν να συμβούν σ' έναν κόσμο που χάνει την όρασή του. Για πόσο καιρό η κίνηση στους δρόμους θα είναι ομαλή; Για πόσο καιρό θα επαρκούν τα τρόφιμα για τις πεινασμένες ορδές; Πόσος χρόνος χρειάζεται για να καταρρεύσει η παροχή ηλεκτρικού ρεύματος, αερίου και νερού; Τι θ' απογίνουν τα κατοικίδια; Oι σεξουαλικοί φραγμοί; Πόσοι τυφλοί φτιάχνουν μια τυφλότητα;  Σε έναν κόσμο τυφλών, τι θα έκανες αν έβλεπες;

Ο Ζοζέ Σαραμάγκου με ανατριχιαστική δεξιοτεχνία διεισδύει στα ένστικτα του ανθρώπου και εξερευνά τις πιο σκοτεινές πλευρές της ψυχής. Ακόμα και αν η αλληγορία σας αφήσει ασυγκίνητους η δράση αναγκαστικά θα σας καθηλώσει..

πηγη:http://anagnosi.blogspot.com

καλα νεα..υπαρχουν και αυτα

Το πρώτο μυθιστόρημα του σημαντικού αμερικανού ψυχαναλυτή και διδάκτορα Ίρβιν Γιάλομ, ο οποίος επιστρατεύει έναν από τους κορυφαίους φιλοσόφους του προηγούμενου αιώνα, τον Φρήντριχ Νίτσε και έναν από τους πατέρες της ψυχανάλυσης, τον Γιόσεφ Μπρόιερ σε μία ιστορία αμφίδρομης ψυχοθεραπείας που διαδραματίζεται στην Βιέννη του 19ου αιώνα.

Εκτός από τους βασικούς χαρακτήρες, εμπλέκονται μια σειρά από πρόσωπα που επηρεάζουν σημαντικά την εξέλιξη αυτής της ιστορίας, όπως ο άγνωστος μέχρι τότε επιστήμονας εν ονόματι Σίγκμουντ Φρόιντ, η χορεύτρια Λού Σαλομέ και η ασθενής Άννα Ο.

Το μυθιστόρημα του Γιάλομ μπλέκει τις θεωρίες ψυχοθεραπείας του Φρόιντ με την φιλοσοφική σκέψη του Νίτσε με σκοπό να διερευνήσει την επιρροή τους στην σύγχρονη ψυχοθεραπεία. Προχωράει όμως πέρα από την στυγνή παράθεση ιστορικών γεγονότων και με την βοήθεια της μυθοπλασίας καταφέρνει να υπογραμμίσει την αποτελεσματικότητα αυτής της πρακτικής μέσω της ανθρώπινης σχέσης που δημιουργείται ανάμεσα σε θεραπευτή και θεραπευόμενο.

Το μυθιστόρημα του Ίρβιν Γιάλομ αρχικά απευθυνόταν σε ένα πολύ συγκεκριμένο αναγνωστικό κοινό, στους εκκολαπτόμενους ψυχαναλυτές, όμως κατάφερε να κερδίσει μια πολύ μεγαλύτερη μερίδα. Το βιβλίο έχει μεταφραστεί σε δεκαέξι γλώσσες και έχει γίνει μπεστ σέλλερ σε πολλές χώρες ενώ κατάφερε να αποσπάσει το χρυσό μετάλλιο της Κοινοπολιτείας ως το καλύτερο μυθιστόρημα του 1993.

Με λίγα λόγια: Ο Yalom , βουτάει βαθιά στην ψυχή του καθενός και καταφέρνει να εκλαικεύσει χωρίς  όμως να απλοποιεί σύνθετα ζητήματα φιλοσοφίας και ψυχολογίας. Υπό συνθήκες, μπορεί να γίνει ένα βιβλίο που θα σας αλλάξει τον τρόπο που βλέπετε..

πηγη:http://el.shvoong.com/books

καλα νεα.. υπάρχουν και αυτά

Ένα αριστουργηματικό βιβλίο από τον Jostein Gaarder τον συγγραφέα του κόσμου της Σοφίας.. Ο Gaarder εξερευνεί δυσπρόσιτα μονοπάτια της φιλοσοφίας με έναν τρόπο που μπορεί να κάνει τον καθένα να την αγαπήσει. Μιλάει για το ταξίδι ενός παιδιού και του μπαμπά του να βρει τη μητέρα του που τους εγκατέλειψε για να ακολουθήσει το όνειρό της στην Ελλάδα. Ταυτόχρονα μιλάει για το ταξίδι ενός ναυτικού σε ένα μαγικό νησί και το ταξίδι ενός τραπουλόχαρτου.. και πιο συγκεκριμένα του Joker..

Αν δεν το διαβάσετε μονορούφι με την πρώτη φορά σίγουρα θα το κάνετε με τη δεύτερη.